Over mezelf

Achteraf gezien was het al duidelijk van voor mijn geboorte: het zou wel eens een bumpy road kunnen worden. Mijn (voor-)ouders droegen nogal wat heftige bagage met zich mee en dat heeft gezorgd voor een grote beladenheid in mijn jonge leven. Het overheersend gevoel waardeloos te zijn had zich diep in mij genesteld. Maar behalve dat was er ook een ongelooflijke drang naar groei en vrijheid. Een diep verlangen naar authenticiteit is altijd al mijn wegwijzer geweest in mijn eigen genezings- en groeiproces.

Ook achteraf gezien was toen al duidelijk aanwezig waar ik voor wil staan. Ik was van jongs af aan een motivator en een supporter voor degenen die het nodig hadden. Mijn opleiding sociale pedagogiek - bij uitstek gericht op groei en ontwikkeling – heeft me daarin een stevige basis verschaft waarop ik ben blijven verder bouwen.

Er is nu veel dankbaarheid, liefde en vreugde in mijn leven. Oude demonen zijn in kaart gebracht en het merendeel is getemd. Af en toe wordt er eentje geprikkeld en dan voel ik me weer eventjes heel klein. Wat ik eigenlijk maar wil zeggen: ik ben geen superwoman, noch een verlichte zen-monnik. Ik ken de kleine en grote uitdagingen van het leven en zoek ik mijn weg erdoor, net als jij. Het maakt dat ik me kan verbinden met wat er in jou leeft, omdat ik weet hoe het daarbinnen klinkt.

Ik heb een leergierige geest en een zoekende ziel. Ik ben graag en dagelijks bezig met bewust-zijn, met existentiële verkenning van wat er voorbij het ego ligt. Tegelijk ben ik nuchter, down to earth en ontzettend rationeel. Mijn gezinsleden treffen me wel eens aan op mijn meditatiekussen met een LED-masker op. Enige ijdelheid en wereldse oppervlakkigheid zijn me dus zeker niet vreemd. Geitenwollensokken in pumps passen misschien wel het best bij mij.

Ik breng dat kameleon-gehalte mee in mijn werk. Ik hou van redeneren, analyseren en inzichten koppelen aan theoretische kaders. Ik ga in mijn gesprekken mee met degene die dit graag doet. Maar daar stopt het niet. Ik zal je meenemen buiten je comfortzone, om van daaruit iets nieuws te openen. Ik help je om toegang te vinden tot iets groters dan jezelf dat diep in jou verscholen ligt te wachten.

We zoeken allemaal onze weg in deze uitdagende tijden. Er is een tendens om ons terug te trekken op ons eigen eilandje. De grotere wereld is onvoorspelbaar en in onze eigen cocon lukt het - in het beste geval - nog wel om veiligheid en rust te ervaren. We vervreemden van de ander en voelen ons soms eenzaam in deze individualistische maatschappij.
Het zwart-wit-denken ligt op de loer, niet alleen uitvergroot in de politiek of sociale media, maar ook in ons hoofd. We oordelen nogal snel, luisteren minder naar elkaar en naar elkaars behoeften. We hebben geleerd te denken in juist en fout. Met het gebruik van het woordje “we” wil ik niet iedereen over dezelfde kam scheren, alsof “we allemaal hetzelfde doen”. Misschien herken jij jezelf hier niet in. Ik wil er alleen maar mee uitdrukken dat het een begrijpelijke, menselijke reactie is die ik ook wel eens bij mezelf herken.

Tegelijk zie ik hoeveel mensen verlangen naar iets anders. Samen met hen droom ik van een wereld waarin we beseffen dat we deel uitmaken van hetzelfde grotere geheel. Een wereld met meer zorgzaamheid naar elkaar.

Ik ben er rotsvast van overtuigd dat gelukkige mensen een mooie wereld creëren. En dat we daarvoor in de eerste plaats zorgzaam moeten zijn naar onszelf. Dat betekent voor mij: dat het aangenaam is om onszelf te bewonen en beleven. Dat we aanvaarding en zachtheid vinden t.a.v. onszelf en die op de ander kunnen projecteren. Als we onszelf én de ander nu eens gewoon laten zijn wie we zijn? Niet om alles zomaar goed te praten, maar wel om vanuit gedeelde menselijkheid samen aan te pakken wat ons allen aangaat. Want we zijn allemaal aan het worstelen en zoeken, aan het vieren en vinden. We’re all in this together.